ناگفته هایی از مربی گری ذوالفقارنسب و دسته سومی شدن استقلال/ نقش بیجه و ریگی در انتقال پاس!
فوتبال ایران

ناگفته هایی از مربی گری ذوالفقارنسب و دسته سومی شدن استقلال/ نقش بیجه و ریگی در انتقال پاس!


مدیرعامل پیشین استقلال در گفت وگویی مفصل ناگفته هایی از دلایل سرمربی گری ذوالفقارنسب در استقلال و حضور آبی ها در لیگ دسته سوم فوتبال ایران مطرح کرد.

– ناگفته هایی از مربی گری ذوالفقارنسب و دسته سومی شدن استقلال/ نقش “بیجه” و ریگی در انتقال پاس! مدیرعامل پیشین استقلال در گفت وگویی مفصل ناگفته هایی از دلایل سرمربی گری ذوالفقارنسب در استقلال و حضور آبی ها در لیگ دسته سوم فوتبال ایران مطرح کرد.

او که یکی از افراد دخیل در انتقال پاس به همدان بود، از نقش جنایات “بیجه” و عبدالمالک ریگی در این انتقال گفت.

به گزارش سایت قطره و به نقل ازایسنا، باشگاه استقلال در تاریخ 76 ساله اش فراز و نشیب های فراوانی داشته است؛ از دو قهرمانی در آسیا گرفته تا سقوط به دسته سوم فوتبال ایران.

کاظم اولیایی یکی از مدیرانی است که احتمالا هیچ استقلالی به اندازه استقلال دوره او، فراز و نشیب های عجیب و غریبی تجربه نکرد چرا که آبی های پایتخت با مدیریت او هم به قهرمانی و نایب قهرمانی آسیا رسیدند و هم حضور در دسته سوم فوتبال ایران را تجربه کردند.

اولیایی هم چنین در مراحل انتقال باشگاه پاس به استان همدان یکی از افراد تصمیم گیرنده بود؛ باشگاهی که با یک قهرمانی آسیا در حال حاضر در دسته سوم فوتبال ایران دست و پا می زند.

به همین دلیل اولیایی یکی از جعبه سیاه های فوتبال ایران محسوب می شود که در جریان اتفاقات ریز و درشت تنها باشگاه های قهرمان آسیای فوتبال ایران قرار داشته است.

به همین بهانه به گفت وگو با او پرداختیم و سعی کردیم تا درباره مواردی که شاید تاکنون راجع به آن صحبت نشده بود، بحث و گفت وگو کنیم.

در ادامه گفت وگوی ایسنا با کاظم اولیایی را می خوانید: * با شما پیش از این راجع به موضوع وقفی بودن باشگاه استقلال یا تاج “و غیرشرعی و غیرقانونی بودن واگذاری این باشگاه با شما صحبت کردیم.

موضوع دیگری که می خواهیم راجع به آن با شما صحبت کنیم، این است که چه بلایی سر برخی جام های استقلال مانند قهرمانی دوم آبی ها در آسیا رخ داد؟ – اولین کسی که بعد از انقلاب به باشگاه تاج رفت، آقای بادپا بود که باشگاه را غارت کرد.

اتفاقا بوکسوری بود که خسروانی او را حمایت کرده بود.

این جام ها آب کردنی نیست چرا که ارزش مادی ندارد، بلکه ارزش معنوی دارد.

احتمالا این جام ها به عنوان مفرق برنج و استیل استفاده می شوند.

من این صحبت ها را از قول آقای پورحیدری می گویم.

بادپا اولین کسی بود که درهای باشگاه را شکست و باشگاه را غارت کرد.

بعد از او میرزایی آمد و سپس کمیته و سازمان تبلیغات به ساختمان باشگاه رفتند که در حال حاضر ساختمان باشگاه تاج هم در اختیار سازمان تبلیغات است.

ما دو راه داشتیم.

یکی این که در تهران بازی کنیم و قهرمان تهران شویم تا به عنوان سهمیه تهران به لیگ یک برویم یا این که به لیگ سه برویم و قهرمان شویم و به لیگ یک برسیم.

آن انتخاب که استقلال به لیگ سه برود، انتخاب من بود چون راحت تر و سریع تر بود.

آن زمان ما با حضور در لیگ سه با سه ماه بازی به لیگ یک رسیدیم.

* آقای اولیایی، یک از اتفاقاتی که در دوره مدیریت شما رخ داد و دست پرسپولیسی ها آتو برای کل کل داده، حضور استقلال در لیگ دسته سوم بود.

چرا چنین اتفاقی افتاد؟ آن زمان جناب آقای نوآموز رییس فدراسیون فوتبال بودند.

ایشان لیگ را راه انداختند.

آن زمان اغلب تیم های تهرانی ظرفیت حضور در لیگ را داشتند به همین دلیل قانونی وضع شد که به هر استان سهمیه ای اختصاص داده شود.

این قانون غلطی بود.

به تهران دو سهمیه داده شد و لیگ به لیگ یک، دو و سه تقسیم شد.

برای لیگ یک و سه به تهران سهمیه دادند اما برای لیگ دو سهمیه ای به تهران تعلق نگرفت.

مسابقات در دو گروه برگزار شد که قهرمانان آن به لیگ یک می رفتند.

ما در آن سال از قهرمانی آسیا برگشته بودیم و دست به جوان گرایی زده بودیم.

برای مان مهم نبود کجای جدول باشیم.

در آن جدولی که بازی کردیم، سوم شدیم.

تصمیم بر آن شد که تیم هایی که اول هستند به لیگ یک بروند، پس ما به لیگ یک نرفتیم.

ما دو راه داشتیم.

یکی این که در تهران بازی کنیم و قهرمان تهران شویم تا به عنوان سهمیه تهران به لیگ یک برویم یا این که به لیگ سه برویم و قهرمان شویم و به لیگ یک برسیم.

آن انتخاب که به لیگ سه برویم، انتخاب من بود چون راحت تر و سریع تر بود.

آن زمان ما با حضور در لیگ سه با سه ماه بازی به لیگ یک رسیدیم.

* به این باور ندارید که این قانون برنامه ای برای نابود کردن استقلال و پرسپولیس بود؟ – نه اینطور نیست.

قانون غلطی بود که وضع شده بود.

این سهمیه ای بود تا قدرت تهران شکسته شود و دشمنی با استقلال و پرسپولیس نبود.

این که به لیگ سه رفتن استقلال را به عابدینی ربط می دهند درست نیست.

او اصلا تصمیم گیرنده نبود.

* حرف ما به این دلیل است که یک بار عابدینی عنوان کرد که می خواستند همان برنامه ای که برای استقلال پیاده کنند را برای پرسپولیس هم پیاده کنند.

– متاسفانه توهم توطئه در کشور وجود دارد.

باور من این نیست که قصد نابودی استقلال را داشتند.

این یک تصمیم گیری اشتباه از سوی فدراسیون فوتبال بود.

خاصیت فوتبال رقابتی این نیست که رقابت را محدود کنیم.

یکی از اصول فیفا این است که رقابت را فقط در زمین می شناسد.

در این کشور مستقل یک دولتی آمد که رادیکال ترین دولت بود.

منظور من دولت آقای احمدی نژاد است.

دولت آقای احمدی نژاد که اشتباهات فراوانی در دوره او رخ داد.

در زمان ایشان خبر آمد که فدراسیون فوتبال به دلیل مشکلات اساس نامه باید تعلیق شود.

شبانه جناب آقای رییس جمهور و علی آبادی به قطر رفتند.

امیر قطر جناب آقای بن همام رییس وقت AFC را خواست و تعهد داد که با فیفا واسطه شود که هرچه فیفا بگوید قبول می کنیم به شرطی که تعلیق نشویم.

به همین دلیل تعلیق نشدیم و کمیته 6 نفره اساسنامه تشکیل شد.

اجازه دهید در این جا موضوعی را مطرح کنم.

من از قبل انقلاب با این نظام بودم.

من باورم این است که به استقلال دست پیدا کردیم و کشور مستقلی هستیم.

در این کشور مستقل یک دولتی آمد که رادیکال ترین دولت بود.

دولت آقای احمدی نژاد که اشتباهات فراوانی در دوره او گرفته شد.

در زمان ایشان خبر آمد که فدراسیون فوتبال به دلیل مشکلات اساس نامه باید تعلیق شود.

چه اتفاقی افتاد؟ کمیته انتقالی سر کار آمد و تعلیق نشد.

حالا چرا تعلیق نشد؟ شبانه جناب آقای رییس جمهور و علی آبادی به قطر رفتند.

امیر قطر جناب آقای بن همام، رییس وقت AFC را خواست و تعهد داد که با فیفا واسطه شود که هرچه فیفا بگوید قبول می کنیم به شرطی که تعلیق نشویم.

به همین دلیل تعلیق نشدیم و کمیته 6 نفره اساسنامه تشکیل شد.

آن ها دو سال اساسنامه نوشتند.

پس از آن، من نزد آقای رازینی، رییس دیوان عدالت اداری رفتم.

به او قانون اساسی و اساسنامه را نشان دادم که با هم مغایر هستند.

یعنی دولت ما اساسنامه ای تصویب کرد که مغایر قانون اساسی کشور بود.

این موضوع نشان دهنده زور فوتبال است.

یکی از بندهای اساسنامه و اصل 36 قانون اساسی با هم مغایر بودند.

قانون اساسی اصلی دارد که حاکمیت باید دادگستری تشکیل دهد و به هرکسی در این کشور ظلم شد، حق دارد به دادگستری مراجعه کند.

در آن بند اساسنامه فدراسیون گفته شده شما هر شکایتی داشته باشید، حق ندارید به محاکم کشوری مراجعه کنید.

در نتیجه در اساسنامه فدراسیون فوتبال این حق صلب شده است.

مغایرت های دیگری هم بین اساسنامه و قانون اساسی وجود داشت.

آقای رازینی با هیات عمومی جلسه گذاشت و بنده توضیحاتی دادم و آن ها هم قبول کردند اما ما نتوانستیم این بندها را اصلاح کنیم.

به هر حال این قدرت فوتبال بود.

* آقای اولیایی یکی از تصمیمات عجیبی که در دوره مدیریت شما گرفته شد، سرمربی گری بیژن ذوالفقانسب در استقلال بود.

چرا یک فرد پرسپولیسی به جای پورحیدری سرمربی استقلال شد؟ – این خاطره دارد.

ما آن زمان در بد شرایطی بودیم.

آقای پورحیدری آن زمان تحت فشار بود و تیم نتیجه نمی گرفت.

این موضوع بعد از قهرمانی در آسیا بود.

پس از قهرمانی آسیا، مختاری فر، نعلچگر، شاهین بیانی و.

در بالاترین حد فوتبال و سنی بودند.

این ها برای مسابقات آسیایی بسیار نیروهای خوب و باانگیزه ای بودند ولی وقتی در مسابقات داخلی شرکت می کردیم، مقابل سایپا یا نفت انگیزه نداشتند.

پس ما به ناچار آن ها را کنار گذاشتیم و تیم را جوان کردیم.

وقتی تیم جوان شد، تیم می باخت.

ما با بهمن ترکاشوند، کوروش تشزر، دولت آبادی، کامیار کاردار در مسابقات شرکت کردیم.

شاید اصلا بعضی از این اسامی را نشنیده باشید ولی این ها آن زمان برای استقلال بازی می کردند.

زمانی که تیم می باخت، فشار هوادار برای تعویض منصور پورحیدری زیاد شد.

منصور پورحیدری که توقعات را بالا برده بود، نتوانست تحمل فشار بکند و به ما گفت که عوضش کنیم.

ما به پورحیدری گفتیم که به او اعتقاد داریم و وفادار می مانیم.

پورحیدری به ما گفت که پس اجازه دهید برای تیم سرمربی انتخاب کنم.

پورحیدری تحت فشار بود و قصد کناره گیری داشت.

او ناصر حجازی را به عنوان سرمربی معرفی کرد.

قرار شد ناصر حجازی سرمربی استقلال شود.

پورحیدری و مظلومی هم به عنوان سرپرست و کمک مربی.

مرحوم حجازی رفت که فردا ساعت 10 صبح برای امضای قرارداد بیاید.

ساعت 10 آمد و به من گفت که توافق دیروز را قبول ندارم.

چون دوستانم به من گفته اند که پورحیدری و مظلومی باید بروند تا من بیایم، پس دوباره به پورحیدری ماموریت دادیم که به شما اعتماد داریم و دوباره سرمربی تیم شو.

آقای پورحیدری اما بیژن ذوالفقارنسب را معرفی کرد.

او ناصر حجازی را آورد.

ما با حجازی جلسه برگزار کردیم و همه چیز تمام شد.

قرار شد ناصر حجازی، سرمربی استقلال شود.

پورحیدری و مظلومی هم به عنوان سرپرست و کمک مربی حضور داشته باشند.

این توافق در حاشیه مجلس با اعضای هیات مدیره صورت گرفت.

مرحوم حجازی رفت که فردا ساعت 10 صبح برای امضای قرارداد بیاید.

ساعت 10 آمد و به من گفت که حاج آقا من توافق دیروز را قبول ندارم.

چون دوستانم به من گفته اند که پورحیدری و مظلومی باید بروند تا من بیایم، در غیر این صورت نمی آیم.

ما دیدیم که او زیر توافق زده، پس به پورحیدری ماموریت دادیم که به شما اعتماد داریم و دوباره سرمربی تیم شو.

آقای پورحیدری اما بیژن ذوالفقارنسب را معرفی کرد.

حالا چرا ایشان چنین کاری کرد؟ چون می دانست من نظر مثبتی روی ذوالفقارنسب دارم.

* اما ذوالفقارنسب پرسپولیسی بود.

– این الان از نظر شما مهم است.

ما راجع به فوتبال حرفه ای صحبت می کنیم.

یک زمان باید این تابوها شکسته شود.

آن زمان آقای ذوالفقارنسب تمام مراحل فوتبال را طی کرده بود و دکترایش را از بلژیک گرفته بود.

اگر آن زمان می خواستیم در حد آقای ذوالفقارنسب سرمربی ای انتخاب کنیم باید آقای حجازی را انتخاب می کردیم.

چون آقای حجازی پیشنهاد ما را نپذیرفت، به سراغ ذوالفقارنسب رفتیم.

* درگیری داربی 73 در زمان مدیریت شما رخ داد.

درست است که شما برای بازیکنان بازداشتی ساندویچ برده بودید؟ – این خیلی بحث دارد.

من وقتی برای بازیکنان استقلال ساندویچ بردم، به یک باره دیدم که چند نفر از بازیکنان پرسپولیس مثل داداش زاده هم آن جا هستند و مجبور شدم چند ساندویچ هم برای آن ها بخرم.

* چرا چنین اتفاقاتی افتاد؟ – وقتی ما راجع به استانداردسازی صحبت می کنیم منظورمان همین است.

یکی از ایراداتی که فیفا به ما گرفته به همین خاطر است.

پلیس اجازه حضور در استادیوم فوتبال را ندارد.

این اواخر هم با لباس مبدل می آیند اما در محدوده داخلی ورزشگاه، افراد داوطلب و هواداران باید همه کارها را انجام دهند.

اگر در بازی ملی یک نفر با لباس پلیس داخل رینگ ورزشگاه باشد، اجازه برگزاری بازی داده نمی شود.

پلیس اما یک زمانی در داخل زمین دخالت می کرد و همان جا دستبند می زد و می برد.

یک خاطره برایتان تعریف کنم.

یک زمانی آقای حسین عسگری را داخل گونی کردند و بردند.

چون در بازی ای که پاس باخته بود، عسگری داور بود.

به او می گفتند چرا پاس باخته است؟ با آقای ملاحی راجع به پاس که این اواخر خیلی دلسوز پیدا کرده، صحبت می کردم.

او خودش می گفت که بعضی اوقات که پاس ضعیف بود یا فیروز کریمی می گفت بازی نکنیم، اعلام می کردیم به لحاظ امنیتی صلاح نیست بازی برگزار شود و چهار ساعت یا یک روز بازی را عقب می انداختند.

ما یکی از چالش هایی که داشتیم این بود.

آقای پاشازاده جوانان ما بازی می کرد و ما می خواستیم او را به بزرگسالان بیاوریم.

در آن زمان چند بازیکن استقلال به خاطر پول برای ما گربه رقصانی کردند.

آن ها گفته بودند که اگر پول نگیرند، بازی نمی کنند و ما هم ترسیدیم که نکند گول بخورند و بازی نکنند.

به همین دلیل ما تصمیم گرفتیم که پاشازاده را از جوانان به بزرگسالان بیاوریم.

به یک باره که او در بزرگسالان خوب عمل کرد، باشگاه پاس گفت این سرباز است و باید به ما بدهید.

ما سر محمد تقوی و محمود فکری هم این دعوا را داشتیم.

آن ها یکهو دست روی بازیکن ما می گذاشتند و می گفتند سرباز است.

من برای این نفرات به عنوان محافظ شخصی اعضای هیات مدیره دفترچه گرفتم.

ما در ستاد کل برای بازیکن ورق جابه جا می کردیم.

آن ها (باشگاه پاس) مطلقا هر کاری دلشان می خواست در فوتبال انجام می دادند.

* از داربی 73 فاصله نگیریم، چه شد که بازیکنان بازداشت شدند؟ – پلیس سه تا از بازیکنان ما و سه تا از بازیکنان پرسپولیس را دستگیر کرد و آن ها را به کلانتری نزدیک خیابان 30 تیر و وزارت امور خارجه برد.

البته باید بگویم خداوکیلی محرمی با امیر (قلعه نویی) دعوا را شروع کرد و امیر دعوا را شروع نکرد.

محمود فکری هم به حمایت از امیر وارد دعوا شد.

خیلی شلوغ شده بود و هرکسی را با یک ماشین به یک جایی بردند.

بعد دو ساعت دنبال بازیکنان بودیم.

من با پدر صادق ورمرزیار دوست بودم.

او به من زنگ زد که خبر داری صادق را گرفته اند؟ همین شد که ما به اداره آگاهی رفتیم.

دیدیم آن ها را به اتاقی انداخته اند.

آن بندگان خدا بعد از بازی مستقیم به بازداشتگاه رفته بودند و گرسنه مانده بودند، به همین دلیل من رفتم برایشان ساندویچ خریدم.

وقتی برگشتم، دیدم از آن طرف صدا می آید.

دیدم در اتاق کناری پرسپولیسی ها بازداشت شده اند.

رفتم برای آن ها هم ساندویچ خریدم.

* آن ها یک شب در بازداشتگاه ماندند؟ – نه اصلا اینطور نیست.

ما هم بالاخره کم اعتبار نداشتیم و شب آن ها را بیرون آوردیم.

من و آقای عابدینی پیگیر کار شدیم و از وزارت کشور کمک گرفتیم تا آن ها همان شب آزاد شوند.

مقام معظم رهبری، به عنوان فرمانده کل قوا دستور دادند که تیم های نظامی و انتظامی حق شرکت در مسابقات قهرمانی و حرفه ای را ندارند و اگر هستند، کنار بکشند.

حسب دستور رهبری، آقای احمدی مقدم جلساتی برگزار کرد و کارشناسانی در این جلسات حضور پیدا کردند.

در ابتدا می خواستند پاس را منحل کنند ولی انحلال پاس از نظر من عواقبی داشت.

من گفتم چرا پاس را منحل کنیم؟ من قبول دارم که بین انتقال و انحلال بنده مقصر هستم.

من گفتم که باید باشگاه منتقل شود.

خدا شاهد است که اصلا بحث انتقال باشگاه به همدان نبود اما چون آقای مرادی، استاندار همدان به آقای احمدی مقدم نزدیک بود، باشگاه به همدان داده شد.

در صورتجلسه ای که در آن جلسه تنظیم شد، قرار شد که سالی 500 میلیون تومان و 10 سرباز نیروی انتظامی تقبل کند و تیم به جای دیگه منتقل شود اما جایی نبود که از پاس میزبانی کند.

استان همدان هم تعهد داد که هزینه های این باشگاه را بدهد اما بعدا زیر تعهدشان زدند.

* می خواهیم به سراغ باشگاه پاس برویم.

شما در جریان انتقال باشگاه پاس به همدان بودید.

چرا باشگاه قهرمان آسیا به همدان منتقل شد؟ – قصه پاس همدان مفصل است.

وقتی برای ارگانی در جهت برقراری امنیت و امور انتظامی بودجه تعیین می شود، باید در همان جهت هزینه شود.

آیا شما به عنوان یک شهروند راضی هستید از پولی که بابت امنیت شما در نظر گرفته شده، برای فوتبال حرفه ای هزینه شود؟ در آن برهه زمانی اطراف تهران اگر یادتان باشد ماجرای بیجه رخ داد.

او دو سال جوانان مملکت را بی سیرت کرد و چند نفر را هم کشت.

بیجه را در نهایت بازداشت کردند.

پس از بازداشت بیجه از نیروی انتظامی پرسیدند که شما کجا بودید؟ چرا محدوده مثلثی ای که بیجه جنایت کرده را پوشش نداده بودید؟ آن ها گفتند که ما ماشین نداشتیم و اعتبار کمی هم داریم.

این یک مورد.

مورد دوم، ریگی جاده ی کرمان – بم را بست و 48 ساعت جاده را در اختیار داشت.

هر کسی آمد را غارت و چپاول کرد و کشت.

خدا بیامرزد رییس نیروی انتظامی استان کرمان را هم بازخواست کردند که چرا جاده 48 ساعت بسته شده ولی نیروی انتظامی گشت نداشته است؟ همین دو مورد باعث شد که عده ای وکلا شکایتی طرح کردند که نیروی انتظامی به وظیفه اش عمل نکرده است.

اولین موضوعی که مطرح شد درباره باشگاه پاس بود.

گفتند 60 ماشین و 150 نیرو به فوتبال مشغول هستند.

آن ها گفتند آیا آقای قالیباف مجاز است یک میلیاد و 200 میلیون تومان از بودجه ی انتظامی را به آقای دنیزلی و 750 میلیون تومان به آقای عزیزی بدهد و از آن طرف نیروی انتظامی پول بنزین و ماشین برای برقراری امنیت نداشته باشد؟ کار به شورای نظامی مشاوران رهبری رسید.

آن ها موضوع را به گوش مقام معظم رهبری رساندند و پرسیدند که آقای قالیباف به جای خرج بودجه نیروی انتظامی برای برقراری امنیت، این بودجه را در فوتبال خرج می کند.

مقام معظم رهبری، به عنوان فرمانده کل قوا دستور دادند که تیم های نظامی و انتظامی حق شرکت در مسابقات قهرمانی و حرفه ای را ندارند و اگر هستند، کنار بکشند.

مثلا ملوان هم 68 سال زیر نظر نیروی دریایی ارتش بود اما الان زیر نظر مناطق آزاد است.

یا وزارت دفاع یک کارخانه به نام کارخانه باتری سازی نیرو داشت که بعدا اسمش تغییر کرد.

آن ها تیمی درست کردند به نام صبا باتری که مستقیما زیر نظر وزارت دفاع بود.

حسب دستور رهبری به عنوان فرمانده کل قوا، آقای احمدی مقدم جلساتی برگزار کرد و کارشناسانی در این جلسات حضور پیدا کردند.

یکی از آن کارشناسان، از دوستان آقای احمدی مقدم، بهروز مرادی، استاندار همدان بود.

آن ها قرار بود دستور رهبری را با کم ترین هزینه اجرایی کنند.

یکی از کارشناسان آن جلسات هم من بودم.

در ابتدا می خواستند پاس را منحل کنند ولی انحلال پاس از نظر من عواقبی داشت.

من گفتم چرا پاس را منحل کنیم؟ آن را به توانمندی های دیگری منتقل کنیم.

باشگاه پاس که فقط تیم فوتبال نداشت، چندین تیم در رشته های مختلف داشت.

حتی خبرگزاری هم داشت.

من قبول دارم که بین انتقال و انحلال بنده مقصر هستم.

من گفتم که باید باشگاه منتقل شود.

خدا شاهد است که اصلا بحث انتقال باشگاه به همدان نبود اما چون آقای مرادی، استاندار همدان به آقای احمدی مقدم نزدیک بود، باشگاه به همدان داده شد.

در صورتجلسه ای که در آن جلسه تنظیم شد، قرار شد که سالی 500 میلیون تومان و 10 سرباز نیروی انتظامی تقبل کند و تیم به جای دیگه منتقل شود اما جایی نبود که از پاس میزبانی کند.

در نهایت آقای مرادی، استاندار همدان پاس را پذیرفت.

در آن سه سال که نیروی انتظامی هم پول داد، باشگاه اوضاع خوبی داشت اما استان همدان ظرفیت هزینه ورزش حرفه ای را نداشت که یکی از دلایل آن، صنعتی نبودن همدان بود.

در نهایت باید بگویم که تصمیم بر این شد که باشگاه پاس از زیر نظر نیروی انتظامی خارج شود و به بخش خصوصی سپرده شود.

استان همدان هم تعهد داد که هزینه های این باشگاه را بدهد اما بعدا زیر تعهدشان زدند.

* در پایان می خواهیم از شما بپرسیم، اگر به عقب برگردیم باز هم نظرتان انتقال پاس بود؟ – باز هم می گویم باید باشگاه پاس به فعالیتش ادامه می داد و انحلالش درست نبود.

بعدها چندین نفر از پاسی ها با ما جلسه گذاشتند.

ما گفتیم مگر شما پاس را نمی خواهید؟ این باشگاه خدمت شما، اداره اش کنید.

آقای فرکی و دیگری و دیگری می گویند که یک قراردادی به ما بدهید تا من به عنوان سرمربی بازیکن بگیرم و 150 میلیارد تومان هزینه کنم تا این تیم برگردد.

این 150 میلیارد تومان را چه کسی می خواهد هزینه کند؟ تازه در فوتبال حرفه ای ایران.

به نظرم بهترین راهش، کاری بود که ما آن زمان انجام دادیم.

یک راه دیگرش هم همین راهی است که آقای فرکی گفت.

باید بگویم که نزدیک 70 سال پیش شورای عالی ورزش کشور به ریاست شاه مصوبه ای دارد که شرکت های دولتی حق دارند فلان درصد برای فوتبال آماتور هزینه کنند.

شرکت دخانیات، هما، برق و راه آهن باشگاه داشتند.

ما اگر آن مصوبه را 4 سال یا 15 سال بعد تعمیمش می دادیم و از شرکت های دولتی به شرکت های خصوصی منتقل می کردیم، مانند کشورهای دیگر می شد.

تنها باشگاهی که در کشور طبق قانون خصوصی سازی، خصوصی شد، راه آهن بود.

الان راه آهن کو؟ انتهای پیام
کلید واژه ها: استقلالذوالفقارنسبدسته سوملیگ دسته سوم فوتبالفوتبال ایرانمربی گریانتقاللیگ دسته سومفوتبالمدیرعاملمربیهاییایرانلیگ دستهقهرمانی در آسیاباشگاه استقلالسرمربیریگیکاظم اولیایییکی ازپیشینحضورفراوانیقهرمانیاولیاییباشگاهگزارشهمدانتاریخافراد



منبع

Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.